hou mij maar vast

met zere tegenzin
sluit ik mijn ogen
nee
nog niet
heel even

doezelend tussen
duizend dromen
fluistert het verleden
troostend in mijn hart

hoor ik tranen heel dichtbij
ver    verder weg
pijn kleurt van
rood naar lichtgevend wit

Innige warmte
jouw hand in de mijne
 
daarom
 
hou mij maar vast
dan laat ik los